Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Ο Αναρχικός Τραπεζίτης

Τον Πεσόα τον γνώρισα διαβάζοντας “το βιβλίο της ανησυχίας”. Μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, παρ’ όλη την απαισιοδοξία του ή μάλλον εξαιτίας ακριβώς αυτής της θλίψης που κατέγραφε με τόση μαεστρία. Όμως όταν ξεκίνησα τον “Αναρχικό τραπεζίτη” γρήγορα απογοητεύτηκα. Όχι λογοτεχνικά. Η γραφή του ήταν απλή και άμεση, κατά τη γνώμη μου εντυπωσιακή. Μα το περιεχόμενο, αυτά που έλεγε ο συγγραφέας μιλώντας μέσω του πρωταγωνιστή, μου φάνηκαν κάπως... Δεν ήταν το γεγονός ότι διαφωνούσα μαζί του. Είχα την έντονη εντύπωση πως, σκόπιμα, διαστρέβλωνε τον ορισμό της αναρχίας, περίπου όπως έκαναν οι μοναρχικοί εκείνης της εποχής. Μήπως η λέξη σκόπιμα είναι υπερβολική; Μπορεί...

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Βόλτα στον Άγιο Παντελεήμονα


Δεν το περίμενα ποτέ ότι θα πήγαινα να ακούσω Νταλάρα, κι όμως πήγα. Στη συναυλία της Αρχιεπισκοπής (!) με το μέγαρο μουσικής στον Άγιο Παντελεήμονα.

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

ΕΛ.ΑΣ



Η ΕΛ.ΑΣ ακριβώς μετά την σημερινή πορεία παίζει κυνηγητό με τα 15χρονα, ορμώντας μέσα στο μετρό (Σύνταγμα) και κυνηγώντας τον κόσμο στις σκάλες (!)

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Αθεΐα και δόγμα



“Άθεος σημαίνει δογματική άποψη. Ότι δεν υπάρχει Θεός, τελεία και παύλα. Που το ξέρεις δηλαδή εσύ ρε φίλε και τελικά, μήπως δεν διαφέρεις και τόσο από τους θρήσκους; Μπορεί να μην είμαι σίγουρος αν υπάρχει Θεός ή όχι (αγνωστικισμός). Η μπορεί να πιστεύω πως υπάρχει μια ανώτερη δύναμη, μόνο που δεν νομίζω να είναι ακριβώς έτσι όπως τα λένε οι θρησκείες (άθρησκος). Μα όχι άθεος, μιας και είναι ένα ακόμη δόγμα.”